Beneficios de condimentar a comida.

Antes de nada quero decir que non sei moito do tema, pero chámame moito a atención o pouco que utilizamos as especias os españois en xeral. 

En Galicia se nos quitan de: loureiro, allo, perexil  e pimentón penso que xa non utilizamos moitos mais condimentos. Motivo tamén polo que nos costa probar cousas novas, etc.

Moitas veces pensamos que algo nos senta mal porque está demasiado condimentado, e a maioría das veces, salvo intolerancias concretas, é porque non desgrasamos ben as comidas ou motivos similares.

Outras veces no sitio de utilizar as especias naturais compramos preparados artificiais que non teñen nada que ver co producto que pretenden sustituir (por exemplo utilizamos colorante no sitio de azafrán, etc).

Tamén é importante a conservación, pero ese xa sería outro tema. (Gardar sempre en lugar fresco e seco).

As herbas aromáticas e especias non solo potencian, melloran e modifican o sabor das comidas, preservan moitos alimentos e axudan a cuidar a saude.

Non suman calorías, así que non temos que pensar que vamos gañar peso.

Algunhas herbas e especias, coma o azafrán, o curri, a pimenta, son bos para controlar o nivel de tensión arterial (e con isto estaremos disminuindo os riscos de padecer problemas cardiovasculares). Outras son dixestivas (tomillo, romero,…), limitan o crecemento de bacterias no organismo (allo, limón,…), reducen gases (loureiro, hinojo), e podemos cultivalas nós mesmos ou atopalas no mercado en calquera época.

Se añadimos herbas e especias ós nosos alimentos moitas veces evitaremos añadir sal, evitando  retencións de líquidos ou outros perxuicios.
En definitiva, son beneficiosas para a nosa saúde.

Algunhas herbas aromáticas e especias que eu non dubidaría en utilizar:

-ALBAHACA: En ensaladas, pastas, guisos, etc.

Boa para aliviar dores reumáticas, dixestiva, estimulante.

-ORÉGANO: En ensaladas, pastas, pizzas, salsas (combina ben co tomate), etc.

Bon expectorante.

-TOMILLO: En arroz, carnes, caza, pescados, etc.

Chámanlle o antibiótico dos pobres.

Bo expectorante e antiséptico.

-PIMENTÓN: Moi utilizado en Galicia para calquera preparación “a la gallega”, con patacas, pulpo, etc.

Axuda a reducir o colesterol, gracias á capsaicina, un antioxidante.

-COMINO: En pratos de carne, pescado, ensaladas, legumbres (callos)…

É dixestivo.

-AZAFRÁN: En arroz, pastas, guisos,…

Realza o sabor.

-ESTRAGÓN: Con polo, con ovos, en salsas, …

Evita a hinchazón e a acidez estomacal.

-LAUREL: Moi utilizado en calquera guiso.

Para previr problemas de gases e dixestións difíciles.

-GUINDILLA: Da un toque picante ós pratos, ainda que non se debe abusar ( e non se debe tomar se se teñen problemas tipo úlceras ou hemorroides).

Ten efecto termoxénico (en países cálidos favorece a sudoración e a evaporación do sudor fai qeu o corpo se refresque; en paises fríos proporciona calor interior).

-HINOJO: Con peixe.

Diurético, estimulante e dixestivo. Mui indicado contra os gases.

-MENTA: En ensaladas, postres, salsas…

Estimula a dixestión, axuda en disfuncións de fígado e vesícula.

-PEREXIL: Moi utilizado (salsas, guisos, etc)

Contén vitamina A, C, calcio e manganeso. É diurética e antipirética.

-ROMERO: Carnes asadas, cordeiro, caza, pescado, etc.

Preferible utilizar seco (fresco é algo amargo).

Indicado para afeccións hepáticas e dixestivas. Suprime alerxias e conxestións nasais.

-ALLO: Da moito sabor e o seu aroma é moi intenso.

Chamado a penicilina rusa, debido a que durante a segunda guerra mundial, debido a escasez de antibióticos o exército ruso utilizouno de forma masiva.

Bactericida e purificador dos intestinos e da sangue.

-CÚRCUMA: Pódese utilizar para sustituir ó azafrán. En salsas, guisos, etc.
Cor amarillo mostaza. É un dos ingredientes do curri en polvo.
A reina das especias; contén proteinas, fibra dietética, niacina, vitaminas C, E, K, sodio, potasio, calcio, cobre, ferro, magnesio e zinc.
Antiinflamatoria, antimicrobiana, antioxidante, cicatrizante, diurética, expectorante, axuda a desintoxicar o fígado, alivia dores de artritis, reduce o nivel de colesterol, fortalece o sistema inmunolóxico, etc.

-CANELA: Moi saborosa e aromática. Utilízase en postres, pratos orientáis, compotas, marmeladas, etc.

Fai descender o azucre en sangue e ten un gran efecto anti-diabetes.
Facilita a dixestión. Relaxa. Ten moitas vitaminas e minerais. É antiinflamatorio.

-NOZ MOSCADA: Increible aroma e sabor.
Favorable para a circulación e problemas menstruales. Para regular a dixestión; para problemas estomacales (vómito, diarrea, acidez, flatulencia). Propiedades antibacterianas (para eliminar distintos tipos de xermes, especialmente na boca). Beneficioso en casos de depresión e ansiedade. E afrodisíaco!! 
(Debe ser tomada sin excesos xa que en ese caso sería perxudicial).

-XENXIBRE: Multitude de usos en cociña (guisos, repostería, etc).
Propiedades antiinflamatorias e analxésicas (Pode axudar a aliviar algunhas dores); pode usarse para tratar náuseas.

-ANÍS (semilla): Repostería, infusións, etc.
Axuda a disminuir os gases e facilita a súa expulsión.

-CEBOLIÑO: Suave sabor a cebola. Utilízase en ensaladas, sopas, canapés, cremas, salsas, tortillas, ...
Cómense tanto as follas como as frores.
Dixestivo e antiséptico. Reductor do colesterol. 

-CILANTRO: A veces confúndese co perexil, pero son dúas prantas distintas.
É un dos compoñentes do curri.
Para dixestións dolorosas, estreñimento, e trastornos dixestivos en xeral.
Remedio natural para insomnio e ansiedade. Expectorante. 

-PIMENTA: Empregase como especia picante.
Hai varios tipos: negra, branca, bermella, verde, ...
Facilita a dixestión, axuda cos problemas de hemorroides, antibacterial, desconxestionante natural, etc.
Non é recomendable en persoas con enfermidades intestinales ou gastritis).

(Desculpade se algunhos nomes non están en galego).

Imprimir artículo

"Curry" de balti.

    CURRI é o nome xeralmente adoptado en occidente para describir pratos elaborados cunha mezcla de especias mais ou menos picantes, utilizadas na India (masala) para guisos ou estofados con salsa; tamén se refiere ós pratos preparados con esa salsa.

    Estos pratos foron difundidos en Europa principalmente polo Reino Unido, xa que eles tiveron colonias na India no século XVIII; motivo polo cal eles consumen moito este tipo de producto.

    Ainda que a primeira vez ós sabores eran novos para min, hoxe podo decir que este é un dos meus pratos favoritos.

    Decir tamén que ¡ESTO É UN CURRI!, e non os pratos condimentados con esos polvos que atopamos no super ós que lle chaman curri. ¡Nada que ver!

(Receta de Tony V. Hermida)

O QUE PRECISO:

-Pasta de especie de Balti. Eu utilizo da marca Patak. (Tamén se pode cambiar por Patak Vindaloo).
(Poden atoparse en grandes superficies ou tendas especializadas).

-1 peituga de polo.

-1 cebola pequeña (ou media grande).

-3 dentes de allo.

-Xenxibre fresco.

-Champiñóns  (6 ou 7). (Ingrediente opcional).

-Medio pemento verde.

-Medio pemento bermello.

-Auga.

COMO O FAGO:

-Trocear os vexetais (todo bastante fino, excepto os pimentos que irán en pedazos mais grandes, e os champiñóns en láminas).

-Trocear a peituga en tacos.

-Nunha sartén ou wok poner un chorro de aceite de oliva. Añadir o allo picado mui fino e o xenxibre (tamén se pica mui fino, sen a pel). Rehogar mui pouco tempo.

-Añadir a  cebola picada e os pimentos.

-Añadir os champiñóns.

-Deixamos facer un pouco. (2 minutos mais ou menos).

-Añadir a pasta de curri (3 cucharadas soperas ben cheas).

(Se se quere pódese mezclar balti e vindaloo, sen problema).

-Remover.

-Añadir a peituga en tacos. Remover hasta que esté selada.

-Añadir medio vaso de auga. Remover.

-Añadir medio bote de tomate troceado.
-Deixar a lume baixo unhos 12 minutos (tempo que lle leva facerse ó arroz basmati).

-Mentras tanto prepararemos os acompañamentos.

Pódese preparar a cantidade que se queira. Unha vez preparado pódese conxelar. Con estos ingredientes chega para unas 3 ou 4 persoas.

É un pouco picante, polo tanto o acompañamento é moi importante.

ACOMPAÑAMENTO:

-ARROZ BASMATI.

-RAÍTA.

-MANGO CHUTNEY.

-POPPADUMS.

1-ARROZ BASMATI:

-Poñer a ferver auga. Cando esté quente añadir sal e botar o arroz. (Auga abundante e un vaso de arroz para dúas persoas).

Tempo de cocción: 12 minutos.

Escurrir e servir.

2-POPPADUMS:

Son unhas tortiñas mui típicas da cociña indú.

É posible que non atopedes os poppadums fácilmente.

A veces téñenos en grandes superficies ou tendas especializadas.

-Poñer a rexilla do forno na parte alta, para gratinar.

-Cando o forno esté listo meter o poppadum. Casi ó momento xa se ve que se infla. Entón darlle a volta.

-Volve inflar.

Entón xa está. Leva mais ou menos 1 minuto.

3-RAÍTA:

Salsa de acompañamento da cociña india. Resulta mui refrescante con este prato.

O QUE PRECISO:

-Medio pepino (ou 1 si é pequeno),

-1 iogur natural,

-1 pizca de sal,

-1 pizca de pimentón.

COMO O FAGO:

-Pelar o pepino.

-Raiar o pepino cun raiador.

-Poñer en papel absorbente e retirar toda a humidade posible.

                                                     

-Poñer nunha cunca, añadir un iogur natural e revolver.

-Añadir unha pizca de sal. Remover.

-Espolvorear con unha pizca de pimentón.

4-MANGO CHUTNEY:

Acompañamento típico da comida india. É como unha mermelada de mango especiada.

Imprimir artículo

Costela de porco ó forno, con mel, mostaza e “soja”.

   Non sei se probastes a combinación carne de porco e un toque dulce (mazá, pasas, cirolas, mel…). Se non probastes, sorprenderavos o rica que está así a carne.

   Esta receita está moi boa e é moi sinxela. Recomendo non pasarse nada coa mel, se non notarase demasiado o seu sabor por enriba do resto.

O QUE PRECISO: Chega para 3 persoas.

-Costela de porco (800grs).

-Mel: 2 cucharadas.

-Mostaza inglesa (é bastante forte e picante): 3 cucharadas.

-Salsa de Soia: 5 cucharadas.

-Auga: 1 vaso pequeno.

NOTA: A mostaza tamén vale de Dijon clásica. Nunca usar mostaza da que usamos comúnmente para as hamburguesas (iso non é mostaza nin é nada!!).

Non é necesario añadir sal.

COMO O FAGO:

-Como utilicei mostaza inglesa en polvo, o primeiro que fago e poner nun recipiente 3 cucharadas de mostaza e añadir un pouquiño de auga. Remover.

Quedará unha crema; a típica mostaza.
(Se temos mostaza xa feita añadimos directamente as 3 cucharadas).

-Añado 5 cucharadas de salsa de soia e mezclo.

-Añado 2 cucharadas de mel e mezclo ben todo .

(Xa está feito o aliño da carne).

-Con un pincel de cociña unto ben a costela e deixo 15 minutos repousando para que colla sabor.

-Quentar o forno a 190º.

-Meter a costela no forno (no fondo poner un pouco de auga para que non se queime o aliño). Levaralle unhos 45 minutos.

-Ós 25 minutos mais ou menos darlle a volta e impregnar ben co aliño polo outro lado.

-Añadir un vaso pequeno de auga, para que se faga salsa.

(Se antes dos 25 minutos vemos que se está secando demasiado, ou se queima, añadir auga).

Este aliño faille adquirir un bonito color dourado.

Cando pasen 45 minutos estará listo.

Podemos acompáñalo con ensalada ou patacas asadas.

 ¡O sabor é sorprendente!

Imprimir artículo

Fabas con almexas e gambas (Para torpes).

   Adicado ós torpes que non sabemos cociñar, pero que de vez en cando botamos de menos os pratos de cuchara. 

   Que saibades que non tedes que renunciar, que as cousas son menos difíciles do que parecen; e que se non nos sae de restaurante, sempre vai estar moito mais bo que a comida de bote ou precociñada. Quedaranvos ganas de repetir.

   O ideal xa sería cocer nós as fabas, pero como sempre andamos faltos de tempo e tendemos a simplificalo todo, pois facede coma mín, que non me escoite Arguiñano pero... con unhas fabas de bote vai quedar bo.

O QUE PRECISO:

-1/2 pimento bermello.

-3 dentes de allo.

-1 pedaciño de puerro.

-1 tomate maduro.

-1 cebola.

- Perexil fresco.

-1 "cayena".

-Almexas (unhos 200 grs).
  Pódense utilizar conxeladas.

-Gambas (10u.).
                                           (Pódese facer con gambóns ou langostinos )
                            -Viño branco.

                            -Aceite de oliva.

                            -Pimentón dulce.

                            -2 Botes de fabas 
                               (de 400 grs).

                            -1 Folla de loureiro.

                             

COMO O FAGO:

-Deixo as almexas en auga con bastante sal para que solten areas e suciedade.

-Poño a ferver auga con un trozo de puerro, unha rama de perexil e un dente de allo sen pelar (ó gusto, se añadimos mais verduras, mais sabor).

-Picar o allo, a cebola, o puerro, o pimento e o tomate (en pedaciños pequenos).

-Botar na cazola un chorro de aceite de oliva. Añadir a cebola. Despois o allo.  Rehogar.

-Añadir o pimento en tacos, unha cayena e unha folla de laurel.

-Despois añadir o tomate troceado.

-Añadir unha cucharadiña (do café) de pimentón.

-Añadir sal ó gusto.

-Cando esté un pouco feito añadir as almexas. Añadir un chorro de viño branco. Deixar que se abran.

-Añadir as gambas.

-Añadir perexil picado.

-Añadir as fabas (Eu utilizo fabas de bote, que veñen xa cocidas. Antes de añadilas poñoas nun escurridor e refrescoas con auga).

-Cubrir con auga (da que tiña a ferver na outra cazola). Deixo que se faga unhos 10-15 minutos.

(Se vexo que fai espuma, desespumar).

-Xa está listo para servir. Pódeselle añadir mais perexil mui picado á hora de servir.

Sae cantidade para 4 persoas. Este prato está mais bo ó día seguinte.

Imprimir artículo